Dalmore w czasie wojny

Podczas I wojny światowej destylarnia Dalmore została przejęta przez Marynarkę Wojenną Stanów Zjednoczonych w celu montażu i rozmieszczenia min na zaporze Northern Barrage, rozciągającej się między Orkadami a Norwegią. Dalmore znana była jako Baza USA nr 17, a druga lokalizacja destylarni Glen Albyn w Inverness stała się Bazą USA nr 18.

Przejęcie gorzelni Dalmore wiązało się z koniecznością usunięcia galonów whisky, a następnie z koniecznością wybudowania hangarów, hangarów, nowego molo, budynków mieszkalnych, rozległych bocznic kolejowych i nowej linii odgałęziającej się do Invergordon.

Baza 17 była ogromnym przedsięwzięciem, z ponad 1000 żołnierzy stacjonujących tam od wiosny 1918 roku. Elementy min docierały pociągami, a następnie były składowane i montowane w dużych magazynach. Gotowe były transportowane koleją do Invergordon, gdzie ładowano je na statki, które następnie wysyłano na Morze Północne. W miesiącach poprzedzających zawieszenie broni wyprodukowano i wysłano ponad 38 000 min.

W 2018 roku John Bower i jego żona Mindy przyjechali z Ameryki, aby odwiedzić ten region. Jego dziadek Wayne O. Abbott był jednym z młodych amerykańskich marynarzy, którzy stacjonowali w Dalmore. Podczas pobytu w Bazie nr 17, Wayne zrobił wiele zdjęć hal kopalnianych i swoich współpracowników, które przesłał matce w Stanach Zjednoczonych, a także udokumentował swoje doświadczenia w dzienniku. Obszerna kolekcja fotografii Wayne'a z adnotacjami została przekazana Muzeum Invergordon wraz z jego torbą podróżną, legitymacją bazy, kartą Liberty i programami koncertów.