Wczesny Invergordon

Pierwotnie znany jako An Rudha, „przylądek” lub „Ness”, Invergordon otrzymał swoją nazwę od sir Williama Gordona, lokalnego właściciela ziemskiego z początku XVIII wieku. Przez wieki posiadłość, na której obecnie znajduje się Invergordon, znana była jako Inverbreakie (ujście rzeki Breakie); Breakie to prawdopodobnie strumień, który wpływa do zatoki Firth przy moście Rosskeen w pobliżu starego kościoła parafialnego. Najwcześniejsza wzmianka o Inverbreakie pochodzi z XIII wieku, kiedy zamek, położony około mili w głąb lądu od Ness, był zamieszkiwany przez Flamandów; twierdzi się, że umieścił go tam Wilhelm Lew. Już od bardzo dawna w pobliżu miejsca, gdzie obecnie znajduje się port, znajdowało się kilka krytych strzechą domów; znane były one jako „The Ferry Houses” (Domki Promy).

Zamek i posiadłość zostały zakupione przez Sir Williama Gordona około początku XVIII wieku. Za jego życia zamek, pierwotnie skromny dom, został znacznie powiększony, a jednocześnie ulepszono politykę i opracowano plany budowy miasta w pobliżu rzeki Ness. Następcą Williama został jego syn, Sir John, którego można uznać za prawdziwego założyciela miasta. Jego ambitne plany obejmowały rozwój przemysłu, ale utrudniały go odziedziczone długi. Sir John zmarł bezdzietnie w 1773 roku. Sir John zlecił wówczas Esme Bouchardon, jednej z najmodniejszych rzeźbiarek XVIII wieku, wykonanie popiersia; popiersie powstało, gdy Bouchardon studiował w Rzymie i podejmował się prywatnych zleceń dla wielu wybitnych osobistości Europy odwiedzających miasto.

W 1780 roku majątek Invergordon został zakupiony dla Roberta III Macleoda z Cadboll. Wraz z przybyciem Macleodów z Cadboll do regionu, Invergordon rozwijał się w szybkim tempie. Zbudowano port i wkrótce wioska, choć wciąż była tylko wioską, stała się głównym portem dystrybucyjnym na północy. Kiedy stary zamek został zniszczony przez pożar, w 1872 roku nieżyjący już Robert Bruce Aeneas Macleod wybudował nową, niezwykle okazałą rezydencję. Kilka lat wcześniej zamek przekształcił się w obiekt o niezwykłym pięknie, nazywany „Amerykańskimi Ogrodami”, z bujną ekspozycją rododendronów, majestatycznymi drzewami i alejkami obsadzonymi kwiatami, słynącymi w całym kraju. Rozwój społeczności doprowadził do utworzenia w 1864 roku policyjnego miasta (Police Burgh); Robert Bruce Aeneas Macleod z Cadboll został jego pierwszym prorektorem. Kiedy majątek został sprzedany mniej więcej w czasie I wojny światowej, splendor zamku i ogrodów zniknął, a w 1928 roku sam zamek został zburzony.